Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą. Dokładne zalecenia zależą od indywidualnej sytuacji.
Glosar medyczny (forma zależy od kontekstu): anestezjolog – specjalista ds. znieczulenia. Kiedy pacjent pyta o zabieg poprawy wyglądu twarzy pod wpływem znieczulenia miejscowego, najpierw sprawdzam, jaką część twarzy chcemy poprawić. Małe zabiegi miejscowe oraz praca z kilkoma obszarami twarzy i szyi wymagają różnych warunków. Sposób znieczlenia jest omawiany przez chirurga i anestezjologa razem z pacjentem, po ustaleniu zakresu zabiegu i stanu zdrowia pacjenta.
Co zwykle rozumie się pod pojęciem lokalnej anestezji, sedacji i narcyzmu?
Podczas konsultacji pytam, co konkretnie budzi obawy związane ze znieczuleniem. Jedna osoba boi się bólu, inna chce wiedzieć, czy będzie słyszeć rozmowy, a jeszcze inna obawia się nudności po przebudzeniu. Każde z tych pytań dotyczy innej części planu. Środek znieczulający miejscowo blokuje ból w operowanej okolicy. Sedacja wpływa na czujność i lęk. W znieczuleniu ogólnym zespół utrzymuje kontrolowany stan nieświadomości. Znieczulenie miejscowe można też stosować razem z innymi metodami.

Opcje znieczulenia przy liftingu twarzy
Przy lekkiej sedacji można nadal mieć kontakt z zespołem. Przy głębszej sedacji reakcje na otoczenie są słabsze i zmieniają się wymagania dotyczące monitorowania oraz wspomagania oddychania. Określenia „sen” i „sen wywołany lekami” nie wyjaśniają, jak głęboka będzie sedacja. Zapytaj anestezjologa, jaki poziom planuje, jak będzie kontrolować oddech i w jakiej sytuacji trzeba będzie zmienić plan. Royal College of Anaesthetists o sedacji
Proszę wyjaśnić, jak opisać to, co przeżyłeś w poprzednim przypadku. Na przykład, byłeś przytomny podczas niewielkiej procedury i pamiętasz dotknięcia, ale ból nie był obecny. Albo obudziłeś się po całkowitej anestezji z wyraźnym mdleniem. W obu przypadkach dla lekarza są bardziej przydatne szczegóły niż ogólne stwierdzenie „anestezja nie przyniosła pożądanych rezultatów”. Szczegóły pomagają zrozumieć, który aspekt należy omówić i jakie informacje należy uzyskać od poprzedniej grupy specjalistów.
Jak wielkość poprawki wpływa na wybór
Gdy mowa o twarzy i szyi, istotne są obszary, które należy obsłużyć, okres trwania procedury oraz konieczność łączenia kilku zabiegów. Wyjaśniam, który obszar powinien pozostać dostępny, ile czasu trzeba przebywać w określonej pozycji oraz czy konieczne jest zmiana pozycji podczas operacji. Anestezjolog porównuje te warunki z tym, jak pacjent reaguje na obciążenie, lęk oraz długotrwałe przebywanie w jednej pozycji. Sam nazwa operacji stanowi tylko część odpowiedzi na te pytania. Amerykańskie Stowarzyszenie Chirurgów Plastycznych opisuje etapy operacji podciągnięcia twarzy. Samą procedurę można omawiać osobno podczas konsultacji z chirurgiem ds. operacji podciągnięcia twarzy. Amerykańska organizacja chirurgów plastycznych o etapach poprawiania wyglądu twarzy. Chirurgiczna poprawka wyglądu twarzy.
Na przykład pacjentowi proponuje się niewielką korektę, a on dobrze znosził wcześniejsze procedury w stanie świadomości. Rozmowa będzie dotyczyć konkretnej strefy ciała, odczuć oraz możliwości spokojnego leżenia. U innego pacjenta plan obejmuje twarz i szyję, a także silne lęki w przypadku ograniczenia ruchów. Tutaj pytania będą inne, nawet przy podobnym stanie zdrowia. Prosić należy o powiązanie rekomendacji z twoim poziomem wytrzymałości i z tym, co wiadomo o tolerancji pacjenta, aby zrozumieć, dlaczego ten wariant jest rozpatrywany jako pierwszy.
Jeśli jednocześnie omawia się kwestie związane z powiętrzeniem, karkiem czy innymi procedurami, zapytaj, jak zmieni się plan leczenia w przypadku odrzucenia dodatkowego etapu operacji lub jego przeniesienia. Czas i położenie pacjenta mogą się zmienić. Anestezjologowi istotne jest znać ostateczną strukturę operacji przed uzgodnieniem szczegółów przygotowań. Jeśli decyzja dotycząca struktury operacji jest jeszcze nieznana, warto wcześniej ustalić, kto i kiedy będzie omawiał z tobą zmiany w sposobie znieczulenia.
Co może odczuwać pacjent, jeśli pozostaje w stanie świadomości?
Podczas lokalnej anestezji, w fazie wprowadzania środka, możliwe są krótkie, nieprzyjemne odczucia. Podczas procedury człowiek może odczuwać dotyk, ciśnienie lub ruch. Prosimy o wcześniejsze wyjaśnienie, jak odróżnić oczekiwane odczucia od bólu, oraz jak bezpiecznie zgłosić dyskomfort. Jeśli boisz się zamkniętych przestrzeni lub źle znosisz sytuacje, gdy część twarzy jest przykryta, powiedz o tym przed dniem operacji. Personel będzie mógł to uwzględnić przy wyborze warunków i sposobu komunikacji.
Masz pytanie dotyczące swojej sytuacji? Opisz ją - lekarz udzieli wstępnej odpowiedzi.
Zadaj pytaniePodczas sedacji wspomnienia różnią się. Część osób pamięta fragmenty rozmowy, natomiast u innych wspomnień jest niewiele. Warto omówić te oczekiwania przed zastosowaniem procedury, szczególnie jeśli dla was jest ważne utrzymanie kontaktu, albo natomiast bardzo się martwisz z powodu możliwości usłyszenia czegoś. Należy ustalić, jak zespół rozumie twoje preferencje i w jakim stopniu są one zgodne z zaplanowaną głębią procedury. Można też zapytać, kto będzie przy tobie na początku procedury oraz jak poinformują cię o zakończeniu przygotowań.
Jeśli trudno leżeć nieruchomo z powodu bólu karku, kaszlu, niepokoju lub innych problemów z oddychaniem, opowiedzcie o tym wcześniej. Pytaję, w jakiej pozycji pojawia się problem, i jak długo normalnie możecie go znieść. Wspomnijcie też, czy pomocne jest poduszka, oparcie pleców czy inna pozycja głowy. To informacje potrzebne do planowania, a szczegółowe warunki należy ustalić z ekipą, biorąc pod uwagę dostęp do strefy operacyjnej oraz możliwość obserwacji oddychania.
Co należy powiedzieć anestezjologowi podczas osobnej konsultacji?
Proszę podać listę regularnie przyjmowanych leków, suplementów, środków do snu oraz preparatów, które przyjmuje się tylko okazjonalnie. Należy podać dawki, czas regularnego przyjmowania leków oraz ostatnie zmiany w stosowaniu leków. Jeśli chodzi o środki iniekcyjne, należy zapisać datę ostatniego zastosowania tego środka oraz częstotliwość jego przyjmowania. Należy również opisać reakcje na leki. W miarę możliwości należy podzielić na część alergie potwierdzone, nieprzyjemne skutki uboczne oraz sytuacje, których przyczyny nie udało się ustalić. Jeśli istnieje wynik badań dotyczących wcześniejszej anestezji, należy go pokazać lekarzowi. Proszę uzyskać od kliniki listę badań przed operacją, aby móc przygotować plan leczenia. Lista badań przed operacją.

Co powiedzieć anestezjologowi?
Szczególnie ważne jest podanie informacji o apnozie snu, korzystaniu z aparatu do regulacji oddychania w nocy, o ostatnich problemach z oddychaniem oraz o wcześniejszych trudnościach podczas znieczulenia. Jeśli powiedziano wam, że po operacji trzeba było dłużej przebywać w szpitalu lub pojawiły się problemy z drógami oddechowymi, podaj nazwę kliniki oraz przybliżony termin. Jeśli masz skłonność do zawrotów głowy lub silnego mdłości po poprzedniej operacji, powiedz, jak długo to trwało i czy była potrzeba pomocy. Anestezjolog zdecyduje, które informacje mają wpływ na przygotowanie się do znieczulenia. Królewski Koledż Anestezjologów o przygotowaniu do znieczulenia Królewski Koledż Anestezjologów – szkoła przygotowująca do wykonywania zabiegów z wykorzystaniem środków uspokajających.
Jeśli jednocześnie będziecie leczyć się u dwóch różnych lekarzy, upewnijcie się, do kogo należy skierować pytania dotyczące leków. Podczas konsultacji zapytajcie, jakie leki należy przyjąć w dniu operacji, co należy zmienić w zgodności z ustalonym planem, oraz kiedy należy wrócić do regularnego przyjmowania leków. Proście o dostarczenie instrukcji w formie pisemnej. Jeśli dwóch specjalistów podało różne godziny, informujcie o tym przed operacją. Dobrze byłoby przygotować jeden plan, który mielibyście do dyspozycji w dniu operacji i rano, bez żadnych wątpliwości.
Co należy zapytać na temat obserwacji oraz możliwych zmian w planie.
Zapytajcie, kto jest odpowiedzialny za anestezję i opiekę podczas operacji, a także po niej. Dowiedzcie się, gdzie odbywa się zabieg, jak kontroluje się podstawowe parametry, a także jak zespół reaguje, gdy konieczne jest zmiana pierwotnego planu. Dla was istotna jest gotowość zespołu do reagowania na zmiany w stanie pacjenta lub wymiarze zabiegu. Taki dialog można prowadzić bez używania skomplikowanych terminów: kto będzie w pobliżu, jakie są przewidziane procedury opieki, a także jak organizowana jest rekonwalescencja po zabiegu?
Jeśli wcześniej ustaliliście preferowany sposób znieczulenia, a w dniu operacji pojawiły się nowe objawy lub zmieniły się przyjmowane leki, powiedz o tym przy przyjęciu do kliniki. Zespół oceni sytuację na podstawie aktualnych informacji. Jeśli proponuje zmianę znieczulenia, zapytaj, co się zmieniło, jaki będzie to miało wpływ na odczucia i przygotowanie oraz czy trzeba ponownie uzgodnić decyzję. Przy planowym zabiegu poproś o czas na rozmowę, jeśli zmieniły się warunki, które są dla ciebie ważne.
Chcesz umówić konsultację?
Zostaw imię i numer telefonu - nasz zespół oddzwoni i dobierze dogodny termin wizyty.
Ustal zasady jedzenia i picia dotyczące uzgodnionego znieczulenia. Jeśli przed wcześniejszym zabiegiem w znieczuleniu miejscowym można było zjeść śniadanie, tym razem zalecenia mogą być inne. Jeśli przez pomyłkę coś zjesz, wypijesz lub zażyjesz lek po wyznaczonej godzinie, powiedz zespołowi, co i kiedy zostało przyjęte. Zespół zdecyduje, czy operacja może się odbyć o planowanej porze. Podaj dokładne informacje, żeby można było ocenić sytuację.
Co się zmienia w przypadku pierwszej nocy?
Przed dniem operacji zapytaj, jakie warunki trzeba spełnić przed wypisem i czy potrzebna jest dorosła osoba towarzysząca. Godzina wypisu zależy od twojego stanu po zabiegu, dlatego ustal z tą osobą przedział godzin odbioru. Zapytaj, jak długo powinna zostać z tobą i przy jakich czynnościach po wypisie przyda się pomoc. Jeśli masz bezdech senny i używasz urządzenia wspomagającego oddychanie, zapytaj wcześniej, czy je przywieźć i kiedy można go używać po zabiegu z uwzględnieniem operowanej okolicy.
Poproś o pisemne zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów, pracy i podejmowania ważnych decyzji po wybranym znieczuleniu. Jeśli przyjeżdżasz z innego miasta, powiedz z wyprzedzeniem, jak długo trwa dojazd do miejsca pobytu i kto będzie dostępny pod telefonem. Przed wyjściem sprawdź, czy wiesz, jak przyjmować leki, z kim skontaktować się poza godzinami pracy kliniki i kiedy zgłosić się po pomoc. Jeśli już na sali pojawią się nasilone dolegliwości, zgłoś je przed wyjazdem. Zespół będzie mógł ocenić twój stan i doprecyzować zalecenia.
Gdy istotna jest pozycja głowy i karku.
Proszę powiedzieć, czy u pani ograniczone są ruchy karku, lub czy pojawiają się nieprzyjemne odczucia podczas obracania głowy. Proszę wyjaśnić, czy takie problemy wystąpiły podczas wizyty u dentysty lub innych zabiegów, gdzie konieczne jest długotrwałe leżenie. Podczas zabiegu ważne jest, aby lekarz miał dostęp do kilku miejsc na twarzy i karku. Podczas wizyty przed zabiegiem proszę zapytać, jaka ma być pozycja ciała podczas zabiegu, oraz kto będzie pomagał informować o zmianach w odczuciach, jeśli będzie pani w kontakcie z personelem.
Czy można porównać dwa zdania dotyczące znieczulenia?
Podczas różnych konsultacji można usłyszeć propozycję sedacji lub znieczulenia ogólnego. Żeby porównać zalecenia, sprawdź najpierw, czy chodziło o taki sam zakres operacji. Wymień planowane okolice, przewidywany czas trwania i ewentualny dodatkowy zabieg, jeśli był częścią jednego z planów. Potem zapytaj, co zespół rozumie przez nazwę metody, zwłaszcza w przypadku sedacji. Pytanie „Czy będę w stanie odpowiedzieć, gdy ktoś się do mnie odezwie?” pozwala ustalić, jakiego kontaktu można się spodziewać. Dowiedz się też, kto będzie cię monitorował i jak zespół jest przygotowany na zmianę twojego stanu. Z tymi informacjami łatwiej porównać zalecenia.
Czasami wybór zależy od tego, co jest dla ciebie ważniejsze w danej sytuacji. Na przykład jedna osoba chce utrzymać kontakt z zespołem medycznym, ale boi się mdłości po operacji. Inna osoba ma ogromne znaczenie możliwość przeprowadzenia procedury bez wspomnień o niej. Porozmawiaj z anestezjologiem o obu preferencjach, jeśli je masz. On wyjaśni, gdzie możliwy jest wybór i jakie konsekwencje nie można przewidzieć z góry. Porównaj różne opcje pod względem zalet i warunków przeprowadzenia procedury, a także pod względem tego, jak będzie zapewniony komfort, opieka medyczna oraz możliwość otrzymania pomocy po wyjściu z szpitala.
Jeśli istnieją jakieś pytania dotyczące budzenia się lub nudności…
Opiszcie, który epizod z przeszłości najbardziej was martwi. Jeśli po zabiegu czułeś mdłości już w drodze do domu, podajcie określony czas, w którym to się zaczęło, oraz czy mogliście pić. Jeśli stan się pogorszył już w sali szpitalnej, powiedzcie, jakie środki pomogły, jeśli je znacie. Proście anestezjologa, aby wyjaśnił, jak zespół będzie brał pod uwagę wasz doświadczenie oraz które objawy należy zgłosić przed wyprowadzeniem was z szpitala. Wtedy on będzie mógł ocenić wasz stan, dopóki jeszcze jesteście pod opieką lekarzy.
Ustal, kto będzie przy Tobie w pierwszych godzinach i jak skontaktować się z kliniką w razie pogorszenia stanu. Jeśli po wypisie powtarzające się wymioty uniemożliwiają picie, skontaktuj się z kliniką zgodnie z otrzymaną instrukcją. Poważne trudności z oddychaniem lub trudności z odzyskaniem przytomności wymagają pilnej pomocy. Pokaż osobie towarzyszącej, gdzie są zalecenia oraz dane kontaktowe, aby mogła szybko zareagować.
O chirurgu

Rauf Vugarovich Yusifzade
Chirurg plastyczny - chirurgia estetyczna twarzy
Specjalista chirurgii estetycznej i rekonstrukcyjnej twarzy. Członek ROPREH i ISAPS, absolwent Pierwszego Moskiewskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego im. Sieczenowa. Łączy nowoczesne protokoły chirurgiczne z dogłębną znajomością anatomii twarzy.
Więcej o chirurguCo należy sprawdzić rano w dniu operacji
Weź ze sobą pisemne instrukcje oraz listę zmian po ostatnim spotkaniu. Podaj dokładny czas ostatniego posiłku, napoju i przyjęcia leków. Jeśli w nocy pojawiły się nowe problemy lub konieczne było przyjęcie dodatkowego leku, powiedz o tym przed rozpoczęciem przygotowań. Sprawdź z drużyną, kto będzie cię odbierał i pod jakim numerem można się z nim skontaktować. Tak krótka rozmowa pomaga sprawić, aby dzień minął zgodnie z ustalonym planem.
Co można omawiać, skoro w planie jest zapisane, że obserwacje będą trwać dłużej niż zwykle?
Proszcie anestezjologa, aby wyjaśnił, jakie czynniki wpływają na decyzję dotyczącą okresu obserwacji po operacji. Na przykład istotna jest tolerancja na budzenie się, samopoczucie pacjenta w sali oraz to, czy potrzebuje pomocy przy oddychaniu w nocy. Zapytajcie, kto powie to osobie, która będzie opiekować się pacjentem, kiedy można przyjechać, oraz jak będzie organizowana obserwacja, jeśli wydłuży się czas pobytu pacjenta w szpitalu. Jeśli droga do domu jest długa, powiedzcie o tym podczas omawiania planu. W ten sposób zespół będzie mógł uwzględnić warunki, w których pacjent będzie przebywał w pierwszych godzinach po wyjściu ze szpitala.

